گاهی وقتا یه اتفاقایی می افته که تمام باورهایی که یه عمر  بهشون اعتقاد داشتی و باهاشون زندگی کردی ، در مقابل  حرف و عمل دیگران ازشون دفاع کردی یا حتی گاهی اونا رو به دیگران توصیه کردی ، با یه تلنگر فرو می ریزه. البته معتقدم که ارزش های خوب در ذات خودش خوبه و نیازی به تایید یا تکذیب من یا کس دیگری نداره  و به این راحتی هم فرو نمی ریزه ولی خب شاید به خاطر شرایط جامعه یا خیلی چیزای دیگه نادیده گرفته شده. ولی مهم اون اثری که روی فرد می زاره.

 من الان خیلی حس بدی دارم .

پ.ن 1: خدایا کمی جنبه لطفا !!!

پ.ن2:منظورم از یه عمر بیست و چند سالگیه